 |
 |
|
| |
|
De vrees voor God
Wat voor soort godsrelatie spreekt er uit de woorden ‘God vrezen’?
Er zijn verschillende woorden die onze relatie tot God uitdrukken. We kunnen in Hem geloven, Hem liefhebben, Hem dienen. Soms wordt er gesproken over ‘God vrezen’. Dit is moeilijk te begrijpen, maar het komt vaak voor in de bijbel. Het is dus de moeite waard om enkele teksten goed te lezen en te proberen zo goed mogelijk de betekenis ervan te begrijpen.
In alle religies speelt vrees een rol. De openbaringen van het goddelijke brengen sterke emoties teweeg, zelfs paniek en ontzetting. De godheid fascineert en schrikt tegelijkertijd af. Er bestaat geen ontmoeting met het onbekende en onverwachte van God zonder een moment van schrik. Zo was het sinds Gods verschijning op de Sinaï tot aan paasmorgen: de vrouwen die bij het lege graf kwamen, “beefden van angst” (Marcus 16,8). Er is echter in de bijbel bijna nooit sprake van opschudding die verwekt wordt door een goddelijke openbaring, zonder dat meteen de woorden weerklinken: “Vrees niet.” Religieuze vrees heeft geen waarde in zichzelf. Ze moet niet voortduren, maar plaats maken voor vertrouwen.
In andere teksten is de vrees voor God iets dat duurt en niet voorbijgaat. “De vrees van de Heer is rein, voor immer bestendig.” (Psalm 19,10) De verklaring voor deze bestendige vrees moet je niet zoeken in een religieus gevoel, maar in de politieke taal van die tijd. De beschermingsverdragen bepaalden dat de beschermelingen hun beschermer trouw zouden vrezen en dienen. In Gods verbond met Israël drukken dezelfde woorden de belofte van trouw aan God uit: “Wat verlangt de Heer uw God anders van u dan dat u Hem vreest en zijn wegen gaat, dat u Hem bemint en dient met heel uw hart en heel uw ziel?” (Deuteronomium 10,12) God vrezen, Hem beminnen en dienen zijn hier synoniem. De vrees voor God is niet meer een emotie, maar een stabiele houding van trouw aan het verbond.
In de psalmen betekent de vrees voor God “zijn verbond bewaren en zijn geboden metterdaad onderhouden” (Psalm 103,18). “De godvrezenden” vormen de “grote gemeenschap” van gelovigen die in de tempel samenkomen om te bidden en te prijzen (Psalm 22,26). In dit verband heeft de vrees van de Heer veel weg van wat wij godsdienst noemen. Daarom wordt zij onderwezen: “Kom, kinderen, luister naar mij: in vrees voor de Heer zal ik jullie onderwijzen.” (Psalm 34,12) “De vrees van de Heer onderwijzen” heeft niets te maken met het verwekken van angst. Het betekent onderwijs in de gebeden en geboden, de inwijding in een leven van vertrouwen op God: “Jij die de Heer vreest, vertrouw op Hem.” (Wijsheid van Jezus Sirach 2,8)
Als je rekening houdt met de wijze waarop de bijbel het woord ‘vrezen’ gebruikt, kun je het op veel plaatsen vertalen met ‘aanbidden’ of ‘liefhebben’. De ‘vrees voor God’ kun je dan vertalen met ‘trouw’.
Heeft de vrees voor God ons in deze tijd nog iets te zeggen?
De huidige reserve om te spreken over de vrees voor God is ongetwijfeld gerechtvaardigd. De taal van de angst heeft het feit dat God liefde is, vaak onherkenbaar gemaakt. Om dit gevaar te vermijden, gebruikt men overal waar dit mogelijk is andere woorden. In de twee Testamenten blijven er echter teksten over waar de vrees voor God een moeilijk vervangbaar sleutelwoord is.
Bij de profeet Jesaja geneest de vrees voor God de angsten van de mensen: “Zo heeft de Heer tot mij gesproken, toen Hij mij bij de hand greep en mij ervoor gewaarschuwd heeft de weg van dit volk te gaan: Noem niet samenzwering wat dit volk samenzwering noemt; vrees niet wat zij vrezen en heb geen angst daarvoor. De Heer van de machten moet u als heilig beschouwen, alleen voor Hem moet u angst hebben en bang zijn.” (8,11-13) Het is overduidelijk dat Jesaja oproept tot moed en vertrouwen. Dit vertrouwen noemt hij echter vrees en angst! Het is een retorische uitdrukking, en nog meer dan dat. Jesaja weet dat angst oncontroleerbaar is. Het lijkt er dus op alsof hij zegt: “Je kunt niet anders dan angstig zijn: heb dan angst voor God! Richt dus al de energie waardoor jullie angst aangewakkerd wordt op God.” Deze vrees voor God, die alle andere angsten absorbeert, is moeilijk te omschrijven. Ze is ongetwijfeld de bron van grote innerlijke vrijheid.
Wat verderop in Jesaja is de vrees voor God een charisma van de Messias: “De geest van de Heer rust op hem, een geest van wijsheid en inzicht, een geest van beleid en sterkte, een geest van kennis en vrees voor de Heer.” (11,2) Net zoals wijsheid en sterkte, is vrees voor de Heer een gave van de heilige Geest! Deze gave wordt ook nederigheid genoemd. De Heer vrezen betekent in Hem de bron van al het goede herkennen. Dit stond heel duidelijk centraal in Jezus’ leven: “Ik doe niets uit Mijzelf… het zijn daden van de Vader, die in Mij blijft.” (Johannes 8,28 en 14,10)
Paulus schreef: “Bewerk uw heil met vrezen en beven. God immers brengt in u zowel het willen als het doen tot stand.” (Filippenzen 2,12-13) Paulus verklaart dat het heil komt door het geloof. “Zijn heil met vrezen en beven bewerken” moet hier dus een aspect van het geloof weergeven. Het geloof is niet een lichtzinnige zekerheid, maar een ‘bevend’ vertrouwen: een levendig, verwonderd, waakzaam vertrouwen. Ons heil is een wonder dat God in ons ‘bewerkt’. Daarom vraagt het al onze aandacht. “Met vrezen en beven bewerken” is de bewustwording dat elk moment een ontmoeting met God is. God is immers op elk moment aan het werk in ons.
“Wie de Heer vreest, prijs Hem, alle nazaten van Jakob, eer Hem alle nazaten van Israël, vrees Hem.” (Psalm 22,24) Hier vind je een wonderlijke rij van werkwoorden: “Prijs, eer en vrees de Heer!” De vrees is hier de lofprijzing die op een punt komt waar ze niet meer weet wat te zeggen. De lofprijzing is geworden tot verwondering, stilte en liefde…
Brief uit Taizé: 2004/4
Come Thou Fount
Come Thou Fount
By Robert Robinson, 1758.
Public Domain.
A D A
Come Thou Fount of every blessing,
D G D A7 D
Tune my heart to sing Thy grace;
A Bm Em
Streams of mercy, never ceasing,
Bm Em F#m A7 D
Call for songs of loudest praise.
A D G D
Teach me some melodious sonnet,
A D F#m G D
Sung by flaming tongues above;
A Bm Em
Praise the mount! I'm fixed upon it,
D G D A7 D
Mount of Thy redeeming love.
Here I raise my "Ebenezer";
Hither by Thy help I'm come;
And I hope, by Thy good pleasure,
Safely to arrive at home.
Jesus sought me when a stranger,
Wandering from the fold of God;
He, to rescue me from danger,
Interposed His precious blood.
Oh, to grace how great a debtor,
Daily I'm constrained to be!
Let Thy goodness, like a fetter,
Bind my wand'ring heart to Thee.
Prone to wander, Lord, I feel it,
Prone to leave the God I love;
Here's my heart, Oh, take and seal it,
Seal it for Thy courts
Deze tekst heb ik jaren geleden voor het eerst gelezen. Vandaag kreeg ik hem opnieuw onder ogen. Dit is m.i. een van de belangrijkste dingen die we ons voor ogen moeten houden. Gods Zegen.
Als apostelen meer geven om kerken planten en zendingswerk dan om Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als profeten meer geven om hun profetieën, dromen en visioenen dan om Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als evangelisten meer geven om reizen, preken en bijeenkomsten houden dan om Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als herders meer geven om hun kerkdiensten en bouwprogramma's dan om Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als leraren meer geven om het onderwijzen dan om Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als predikers meer geven om het preken dan om Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als dienaren meer van de bediening houden dan van Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als musici meer van hun muziek houden dan van Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als schrijvers meer van wat zij schrijven houden dan van Jezus, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
En als de eenvoudigste discipelen het "bij Jezus zijn" moe worden, en naar iets anders beginnen te verlangen, iets groter, iets beters, iets krachtiger, iets anders dan wat zij al In Jezus hebben, dan zeggen zij eigenlijk dat Jezus niet voldoende is.
Als Jezus het enige was dat jij had, zou Jezus dan voldoende zijn? Of heb je alle "bijkomstigheden" van het Christen-zijn nodig, alle bellen en toeters, alle tierlantijntjes?
Pas op: er is geen Leven in de dingen OVER Jezus. Er is alleen Leven in Jezus zelf.
Mag ik vrijuit spreken? Als je vandaag de dag ontevreden en teleurgesteld bent met je Christenwandel, is er maar één reden voor: Jezus is niet voldoende voor jou. Ergens onderweg, is iets belangrijker geworden dan Jezus. Misschien ben je jezelf gaan richten op iets VAN Jezus, maar NIET Jezus zelf.
Er is maar een oplossing. Je hebt niet meer van de Heer nodig, want Hij heeft zichzelf al helemaal gegeven. Je hebt alleen minder van al het andere nodig.
Weet je nog hoe het was?
Weet je nog hoe het was om Zijn Stem te horen, om zo vol te zijn met passie en liefde voor Hem, dat je naar niets anders verlangde dan om aan zijn voeten te zitten en Zijn Woord te horen?
Weet je nog hoe het was om zó vol van Hem te zijn dat je naar niets anders verlangde?
Weet je nog hoe het was om alleen maar bij Jezus te zijn?
Ga terug naar hoe het was toen Hij je de eerste keer riep om bij Hem te zijn.
Ga terug naar de tijd toen Hij jou álles was.
Ga terug naar de tijd van vóór het kerkplanten, profetische uitspraken, preken tegen de verlorenen, de mensen verzorgen, de mensen onderwijzen en de aanbidding leiden.
Ga terug naar de tijd van toen er geen werk was, geen bediening, geen visie, geen speciale opdracht - alleen de opdracht van Jezus - om BIJ Hem te zijn.
Weet je nog hoe het was toen je nog zeggen kon: "Hij is alles wat ik nodig heb."
Dus wat is er gebeurd? Ik bidt dat de Heer ons opnieuw naar Zich toe trekt, en ons door en door ziek en zat maakt van alle dingen - vooral de dingen die OVER Hem gaan en die NIET Hem zijn. God had de wereld zo lief dat Hij ons Zijn Enige Zoon gegeven heeft.
Daarom… is Jezus voldoende?
lees het hele artikel; http://www.theschoolofchrist.org/dutch/articles/enough.html
Dios de amor/ King of love
Prachtige songtekst voor het eerst in het spaans gehoord maar ook de engelse tekst is prachtig.
Dios de amor
King of love
|
|
DUS JIJ GAAT NIET MEER
NAAR DE KERK?
Vertaling: Coen Groos
|
Eeen prachtig boek..zo uit te printen vanaf de link onderaan. In een aantal talen waaronder Nederlands.
Karin
Hoofdstuk 1
Een vreemde vreemdeling
een paar korte indrukken uit het eerste hoofdstuk.....
En toen zag ik hem.
Hij was ergens tussen de 30 en 50 jaar oud. Het was moeilijk te zeggen. Hij was niet lang, misschien nog geen 1.70 m. lang en hij had donker, golvend haar en een groezelige baard, allebei met wat grijs erin. Door z’n wat verbleekte groene sweatshirt, vaal blauwe spijkerbroek, z’n eens witte sportschoenen en zijn verweerde gelaat vroeg ik me af of hij een ‘fosiel’ was uit de rebelse jaren ‘60, met dit verschil dat hij niet doelloos maar wat rondliep.
Wat mij in feite aan hem opviel was zijn vastberaden tred, zoals hij rechtstreeks naar de groeiende groep discussierenden toe liep. Zijn ogen waren net zo gefixeerd als van een Duitse herdershond die een onbekend geluid heeft opgepikt in de nacht. Hij leek op te gaan in de menigte en kwam toen in het midden van de groep weer tevoorschijn, de ‘sprekers’ onderzoekend aankijkend. Toen zijn ogen mijn kant op gingen, werd ik gepakt door de intensiteit erin. Ze waren diep – en vol leven! Ik stond als aan de grond genageld.
Het leek alsof hij iets wist wat niemand anders wist.
De discussie was nu vijandig geworden. Degenen die de kerk hadden aangevallen richtten hun boosheid nu op Jezus Zelf, en zeiden spottend dat Hij een bedrieger was. Dit maakte de kerkgangers alleen maar nog woester – wat dan ook de bedoeling was.
”Wacht maar tot je voor Hem staat en Hem moet aankijken terwijl je de hel in zinkt!” zei een van hen. Ik dacht dat ze elkaar elk moment te lijf zouden gaan, toen de vreemdeling plotseling zijn vraag in de menigte neer legde.
“Jullie hebben er geen flauw idee van hoe Jezus echt was, wel?”
De woorden kwamen van zijn lippen zo zacht als een briesje dat door de bomen heen glijdt en stonden in schril contrast met de verhitte discussie die om hem heen raasde. Hij had zo zachtjes gesproken, dat ik de woorden meer van zijn lippen af kon lezen dan dat ik ze kon horen. Maar ze hadden een grote impact op de mensen om hem heen. ....
.... In feite had hij een gezicht waarvoor je weg zou lopen, omdat hij ‘anders’ was dan je zou verwachten. Maar hij was de zachtaardigste man die je je maar kan voorstellen. Hij kon lasteraars tot zwijgen brengen zonder zelfs maar zijn stem te verheffen. Hij walste nooit over anderen heen, vestigde nooit de aandacht op zichzelf en hij deed nooit alsof. Hij was echt, tot het diepste van Zijn binnenste. En in het diepste van Zijn binnenste was liefde.”
De vreemdeling stopte even en schudde zijn hoofd.
“Wauw! Wat een liefde had Hij!” Zijn ogen dwaalden weg, voorbij de menigte, alsof hij in de verte tuurde, verder dan tijd en ruimte.
“We wisten niet eens wat liefde inhield, totdat we het in Hem zagen. Dat gold voor iedereen, zelfs voor degenen die Hem haatten.
...verder lezen...
De Kracht Van Het Zien
door Chip Brogden
(Vertaald door Bibi Godschalk)
"Toen de bediende van Elisa de volgende morgen opstond en naar buiten kwam, zag hij dat de stad omsingeld was door een leger met strijdwagens en paarden. 'Wat moeten we beginnen heer?' riep hij uit. Zijn meester antwoordde: 'Wees niet bang, we zijn met meer dan zij.' En hij bad: 'HEER, open zijn ogen en laat hem zien.' De HEER opende Elisa's knecht de ogen, en toen zag hij dat de heuvels vol stonden met paarden en wagens van vuur, die Elisa omringden. "(II Koningen 6:15-17).
"U, kinderen, komt uit God voort, en u hebt de valse profeten overwonnen; want Hij Die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld heerst." (I Johannes 4:4).
Veel Christenen vragen zichzelf af hoe zij een overwinnend leven kunnen leven. Ze kijken om zich heen en zien dat de vijand met een groot leger hen omsingelt. Dit is wat ze zien, en dit is waar ze over praten met elkaar en anderen. "Ach, wat moeten we toch beginnen?"
We kijken naar de wereld en zien veel dingen die ons afleiden, en een hindernis vormen. We kijken naar de kerk en zien veel dingen die ons van ons stuk brengen. We zien onze eigen omstandigheden en worden angstig, bezorgd, terneergedrukt en depressief. We zien hoe de vijand komt om te doden, stelen en vernietigen. We zien hoe engelen van het licht zich voordoen als boodschappers van de Heer, terwijl het in feite boodschappers van satan zijn. We zien vele valse visioenen, horen vele valse woorden, worden omringd door valse leraren en leerstellingen. "Ach, wat moeten we toch beginnen?"
Vanuit ons oogpunt gezien lijken deze dingen wel enorme molenstenen, en het kost heel wat moeite om ze te trotseren. Soms lijkt het alsof we onder de last van zoveel moeite zullen bezwijken. We vragen ons af of we er niet helemaal door worden opgeslokt en overweldigd. We kijken naar de 'feiten' van de situaties en het lijkt erop dat we hopeloos omsingeld zijn - dat zij talrijker zijn dan wat we aankunnen.
HOE ZULLEN WE OVERWINNEN?
I wish we'd all been ready
|
|
|
|
|
